در اين مقاله فرآيند خوردگي آلياژ 5083AA در يک محلول هوا دار 5/3 درصد سديم کلرايد بررسي شده است. نتايج به دست آمده نشان مي دهد که عامل اصلي تغيير آلياژ در تماس با محلول، به خوردگي موضعي اطراف رسوب هاي کاتدي موجود در آلياژ ارتباط دارد که در حقيقت اين موضوع پيامدي از قليايي شدن محيط در اطراف اين رسوب ها مي باشد. حفرات تشکيل شده در اين حالت از لحاظ مور فولوژي نيمه کروي مي باشند که از حفرات کريستالوگرافيک متمايز هستند. در اين آلياژ تحت شرايط ذکر شده حتي براي نمونه هايي که براي مدت زمان طولاني تحت آزمايش قرار گرفته اند حفرات کريستالوگرافيک مشاهده نشده است. براي شکل گيري حفرات کريستالوگرافيک لازم است که آلياژدر حد پتانسيل جوانه زدن حفره پلاريزه شده و علاوه بر آن دانسيته جريان از ميزان بحراني بيشتر باشد. فقط در حالتي که لايه اکسيدي روي آلياژ از بين مي رود، حفرات کريستالوگرافيک در تماس با محلول هوا دار سديم کلرايد 5/3% شکل مي گيرند.

خوردگي حفره اي آلياژهاي آلومينيوم فرآيند پيچيده اي مي باشد که توسط فاکتور هاي محيطي مختلفي از قبيل pH ، دما، نوع آنيون موجود در محلول يا خواص فيزيکي- شيميايي لايه پسيو تحت تأثير قرارمي گيرد[1]. جذب يون هاي مهاجم از قبيل يون کلر به درون عيوب موجود در لايه محافظ و نفوذ در اين لايه و انباشتگي اين يون ها در عيوب، از عوامل مهم و اصلي جوانه زني حفرات مي با شند [2-4] محققين ديگري پيشنهاد نموده اند، حفرات ايجاد شده مي توانند ناشي از فرآيند هيدروليز باشندکه باعث افزايش ميزان pH به صورت موضعي شده و در نهايت مانع از پسيو شدن مجدد سطح فلز مي گردد[5] . عوامل ديگري در رابطه با حساسيت آلومينيوم به خوردگي حفره اي و ديگر انواع خوردگي موضعي وجود دارند که در حقيقت به طبيعت الکتروشيميايي فازهاي بين فلزي موجود در آنها مربوط مي باشند[6-8]. با توجه به اين موضوع رفتار مشاهده شده در مورد خوردگي آلومينيوم به اختلاف پتانسيل فاز زمينه وذرات بين فلزي موجود در آلياژ مربوط است [9-13] . در مرجع[8] بيان شده است حضور آخال هاي فلزي اي که نسبت به فاز زمينه نجيب تر مي باشند سبب کاهش مقاومت آلياژ به خوردگي شده اند. اين آخال ها به واسطه فعاليت و خاصيت کاتدي که از خود نشان مي دهند باعث تحريک و انجام واکنش هاي آندي شده و موجب خوردگي فاز زمينه مي شوند [14-15] . اولين تحقيق صورت گرفته بر روي اين مطلب، مطالعه تأثير حضور آخال هاي Al 3 Fe بر روي رفتار خوردگي آلياژ ها بوده است [16-17] طبق مطالعات انجام شده، حضور رسوب هاي Al 3 Fe موجب افزايش حساسيت آلياژ به خوردگي حفره اي شده است. افزايش موضعي pH به سبب واکنش احياء اکسيژن مي باشد که باعث تشکيل حفرات در اطراف ذرات بين فلزي مي گردد. در مرجع [18] تحقيقات صورت گرفته به منظور تعيين ميزان pH در اطراف آخال هاي Al 3 Fe متمرکز شده است.
خوردگي ايجاد شده در اطراف کا تد هاي بين فلزي باعث تشکيل حفرات قليايي مي شود که در مرجع [15] به آنها اشاره شده است. اين نوع از حفره دار شدن در زير پتانسيل هاي جوانه زني و پسيو شدن مجدد رخ مي دهد. از اطلاعات موجود در مقالات مختلف مي توان در يافت که رابطه واضح و مشخص بين اين نوع از هجوم وحفره دار شدني که به حفره دار شدن کريستالوگرافيک موسوم است وجود ندارد. در حقيقت حفرات کريستالوگرافيک زماني شکل مي گيرند که آلياژ به پتانسيل جوانه زني حفره برسد. در مقاله حاضر فرآيند خوردگي آلياژ AA5083 در محلول هوا دار سديم کلرايد 5/3% مورد بحث قرار گرفته است. تحقيقات در جهت مطالعه ويژگي ها، شرايط تشکيل حفره ها و مورفولوژي خوردگي که در پتانسيل مدار باز (OCP) رخ داده، متمرکز شده است.
برگرفته ازسایت: http://metallurgy-student.blogfa.com/post-10.aspx