رفتار خوردگي آلومينيوم و آلياژهاي آن نه تنها به وضعيت متالورژيكي، ناخالصيهاو عناصر آلياژي موجود در آن بستگي دارد، بلكه به نوع نمك هاي حل شده مقدار اكسيژن حل شده، سرعت حركت و درجه حرارت آب دريا نيز بستگي دارد. آلياژهاي كار شده: AL-Mg-Si, Al-Mg,Mn در آب دريا مورد استفاده قرار مي گيرند. آلياژ Al-Mg داراي بيشترين مقاومت خوردگي بوده و سرعت خوردگي آن كمتر از 5 درصد سرعت خوردگي فولاد كم كربن بدون پوشش در آب دريا است. آلياژهاي Al-Mg-Si , Al,Si داراي مقاومت كمتري مي باشند آلياژهاي Al-Zn-Mg , Al-Cu نيز داراي مقاومت خوردگي كمي هستند . مقاومت آلومينيوم و آلياژهاي آن در برابر خوردگي، بدليل لايه اكسيد آلومينيومي است كه بر روي سطوح آن ها تشكيل ميشود. خوردگي آلياژهاي آلومينيوم در آب دريا معمولا در اشكال حفره دار شدن (Piccing) و شياري (Crevice) بروز مي كند. بررسيهاي متعددي در دنيا بر روي مقاومت خوردگي فلزات از جمله آلومينيوم و آلياژهاي آن در آب دريا صورت گرفته است. در ايران بررسيهاي بر روي خوردگي فلزات در آب هاي خليج فارس و درياي مازندران نيز صورت گرفته است. وليكن تاكنون هيچگونه تحقيقي در زمينه رفتار خوردگي آلومينيوم و آلياژهاي آن در دومحيط فوق الذكر صورت نگرفته است. بهمين دليل ، در اين كار تحقيقاتي سعي خواهد شد كه اثر عناصر الياژي Zn, Si, Mg, Cu در ميزان خوردگي الومينيوم در آب هاي خليج فارس و درياي مازندران در درجه حرارتهاي 70, 40,25 درجه سانتي گراد با استفاده از روش پلاريزاسيون خطي مورد بررسي قرار گيرد.

برگرفته ازسایت: http://www.civilica.com/Paper-INCC03-INCC03_007.html