به‌طور اصولي چالش‌هاي توليد آلومينيوم در سطح فناوري، متعدد و از پاره‌اي از ديدگاه‌ها از ساير فلزات بيشتر است. چالش‌هاي جدي در خصوص بهره‌گيري از ساير منابع معدني داراي آلومينيوم به جاي آلومينا در طولاني‌مدت و جايگزيني روش‌هاي غيرالكتروليزي با هدف كاهش مصرف انرژي در توليد محصول، بهبود شرايط زيست‌محيطي و افزايش ارزش افزوده محصول از محورهاي اصلي توسعه فناوري توليد آلومينيوم اوليه در جهان است. از اين رو است كه اين بخش از حوزه متالورژي استخراجي از زمينه‌هاي فعال در مراكز تحقيقاتي بين‌المللي است و فعاليت‌هاي تحقيق و توسعه بنگاهي به‌همراه برنامه‌هاي متمركز ملي و حتي بين‌المللي در اين زمينه با مشاركت‌هاي فراگير در حال اجرا است. در ايران به‌استثناي فعاليت‌هاي محدود در واحد تحقيق و توسعه شركت ايرالكو و پاره‌اي از فعاليت‌هاي تحقيقاتي در بعضي از دانشكده‌هاي متالورژي دانشگاه‌هاي كشور، فعاليت منسجم، بلندمدت و هدف‌دار در اين صنعت به چشم نمي‌خورد.
مقايسه جدي كشور با كشورهاي حوزه خليج فارس و شدت توجه آن‌ها به اين امر نشان‌دهنده ضعف جدي در اين حوزه است كه علي‌رغم سرمايه‌گذاري‌هاي چند صدميليون دلاري كشور در حوزه ايجاد واحدهاي جديد، مورد عنايت قرار نگرفته است. به‌ويژه آنكه با رويكرد برون‌گرا ظرفيت رو به توسعه آلومينيوم و منطقه خليج‌فارس نيز مي‌توانست يكي از مشتريان اصلي تحقيق و توسعه داخلي كشور در عرصه توليد آلومينيوم اوليه باشد.
بنابراين در مجموع مي‌توان وضعيت فناوري در حوزه توليد آلومينيوم اوليه را به‌صورت زير جمع‌بندي نمود:
فناوري توليد آلومينيوم در كشور فاصله قابل ملاحظه‌اي با فناوري‌هاي جديد در توليد اين فلز راهبردي داشته و علي‌رغم مزيت‌هاي انكارناپذير كشور در حوزه انرژي، اين صنعت داراي سهم مناسبي در اقتصاد كشور و هم‌چنين در مقياس بين‌المللي نيست. علي‌رغم تلاش به‌عمل آمده در ايجاد واحدهاي جديد، به‌نظر مي‌رسد هم‌چنان اين فاصله فناوري وجود خواهد داشت. علاوه بر اين، كشور نتوانسته است به‌صورت اصولي از امكانات داخلي خود در احداث واحدهاي جديد استفاده نموده، سهم كشور از تحقيق و توسعه جهاني بسيار ناچيز بوده و توان داخلي پژوهش كشور نيز در جهت تحقيقات پايه، كاربردي و توسعه‌اي اين صنعت شكل نگرفته است.
برگرفته ازسایت: http://www.itan.ir/?ID=1598